15 жаштамын кыздыгымдан ажырагым келет

185

Мени жаман көрбөгүлө эжекелер. Мен он бешке жаңы толдум. Бирок чоң адамдардай эле жашоого кызыгуум артып жатат. Жетинчи класстан кийин окубай койгом. Мугалимдер деле мени оку деп айтышкан жок. Азыр шаарда алысыраак эжекемдин үйүндө турам. Тигүү цехине киргизип койгон. Акчамды табам. Атам менен апам аракка берилип кетип, менден кийинки бөөктөрүм менин мойнумда тапканымдын жарымын айылга салам. Анын да көбүн атам менен апам ичип алат. Кыскасы бөбөктөрүм балалык деле жашоо көргөн жок. Мени менен чогуу менден жыйырма беш жаш улуу байке иштейт. Аялы кетип калыптыр. Анын шаарда үйү бар. Дайыма мага жардам берет. Ал көптөн бери мага: “кыздыгыңды бер” деп жүрөт. Чынын айтсам ага да макул болуп жатам. Ал эмнени чечет эле. Ансыз деле ата энемдин алкаш экенин көргөндөр мени бүлө кылып алмак беле. Эгер мени менен жүрсөң сага машина алып берем дейт. А мен болсо башкалардай болуп машиналуу ийгиликтүү болгум келет.